Fotogrametria z drona: co to jest i jakie dane można uzyskać?

Kiedy słyszymy słowo „fotogrametria”, może nam się wydawać, że jest to skomplikowane pojęcie techniczne. W rzeczywistości jest to prosta metoda stosowana do przechwytywania informacji o fizycznych obiektach i środowiskach poprzez użycie fotografii. Fotogrametria z drona polega na tworzeniu map i 3D modeli terenu na podstawie zdjęć wykonanych z dużej wysokości.

Aby uzyskać potrzebne dane, drone robi serię zdjęć terenu, zazwyczaj z wysokości kilkuset metrów. Następnie, te zdjęcia są analizowane i przetwarzane za pomocą specjalistycznego oprogramowania, które potrafi na ich podstawie stworzyć szczegółowy model terenu. Dzięki temu, fotogrametria z drona pozwala nam na zdobycie informacji, które inaczej byłoby bardzo trudne lub niemożliwe do uzyskania.

Wykorzystanie fotogrametrii z drona może dostarczyć dużo wartościowych danych. Jednym z najważniejszych jest stworzenie dokładnej, trójwymiarowej mapy terenu. Może to być szczególnie przydatne w planowaniu przestrzennym, geodezji, rolnictwie, a także w przemyśle budowlanym. Uzyskane dane mogą obejmować:

• Wysokość terenu: Można uzyskać szczegółowe informacje o wysokości terenu, co jest kluczowe przy tworzeniu map wysokościowych i modeli 3D.
• Obrysy obiektów: Dzięki fotogrametrii z drona, możemy uzyskać dokładne informacje o obrysach budynków, drzew, czy innych struktur.
• Informacje o pokryciu terenu: Jest to szczególnie przydatne w rolnictwie, gdzie fotogrametria z drona pozwala monitorować stan upraw i oceniać efektywność działań agrotechnicznych.
• Pomiar powierzchni: Uzyskane dane pozwolą na dokładne obliczenie powierzchni określonego terenu, co jest istotne na przykład przy planowaniu inwestycji budowlanych.

Fotogrametria z drona to narzędzie, które z pewnością znajdzie zastosowanie w wielu dziedzinach. Jej zdolność do dostarczania dokładnych i szczegółowych danych o terenie sprawia, że jest coraz częściej wykorzystywana w praktyce.

Fotogrametria naziemna polega na wykonywaniu zdjęć z poziomu gruntu – ręcznie lub ze statywu – zamiast z powietrza. Kluczowa różnica to perspektywa i skala: dron obejmuje jednym nalotem duży obszar z góry, a metoda naziemna skupia się na jednym obiekcie, ale za to z dużo większą liczbą szczegółów z bliska. W praktyce obie metody często się uzupełniają, zamiast ze sobą konkurować.

Fotogrametria naziemna najlepiej sprawdza się przy dokumentacji fasad budynków, zabytków czy detali architektonicznych, gdzie liczy się precyzja pojedynczych elementów, a nie ogólny widok terenu. Dron, nawet lecąc nisko, nie zawsze jest w stanie uchwycić pionowe powierzchnie czy trudno dostępne zakamarki równie dokładnie jak zdjęcia robione bezpośrednio z ziemi. Dlatego przy pracach konserwatorskich czy inwentaryzacji obiektów zabytkowych metoda naziemna bywa wręcz standardem.

Fotogrametria naziemna to zbieranie zdjęć z poziomu ziemi i przekształcanie ich w model 3D lub dokumentację pomiarową pojedynczego obiektu. Fotogrametria z drona (nalot) działa na innej zasadzie – dron leci nad terenem po zaplanowanej trasie i zbiera dane obejmujące znacznie większy obszar, np. całą budowę czy działkę. W wielu projektach obie metody łączy się ze sobą: dron dostarcza dane o całym terenie, a zdjęcia naziemne uzupełniają szczegóły elementów trudno dostępnych z powietrza.